Namelijk urenlang mijn blog verbouwen. Klikken, slepen, twijfelen, opnieuw beginnen, zuchten, zelfs vloeken, nog eens slepen… om er uiteindelijk achter te komen dat hij eigenlijk al best prima was. Voor nu dan. Ooit maak ik er een meesterwerk van. Echt waar.................... Ooit.
Maar eerst wil ik ontdekken of er überhaupt mensen zijn die mijn blogs lezen. (Mocht je dit zien: gefeliciteerd, je bent nu officieel mijn publiek.)
Mijn kleine irritaties heb ik voorlopig even in de kast gezet. Dat was nodig, want mijn relatie met het internet en mijn laptop is .... laten we zeggen .... op zijn minst ingewikkeld. Een soort haat-liefdeverhouding waarbij ik de helft niet begrijp en de andere helft me bang maakt. Eén verkeerde klik en ik ben ervan overtuigd dat mijn laptop verandert in een soort digitale Bermuda-driehoek.
Maar goed: de blog leeft nog. En ik ook. Dus ik noem het een succesdag.
Blijf zacht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat hier een berichtje achter: