Blijf Zacht

Blijf zacht

Onder mijn stukjes zet ik altijd de woorden blijf zacht. Er wordt mij wel eens gevraagd waarom. 

In een wereld die steeds harder lijkt te worden, voelt zachtheid soms als een daad van moed.

We leven in een tijd waarin oordelen snel worden uitgesproken. Op sociale media, in gesprekken, soms zelfs in onze eigen gedachten. We hebben overal een mening over. Over elkaar, over wat goed of fout is, over hoe iemand zou moeten leven. Maar achter ieder gezicht schuilt een verhaal dat we niet kennen. Achter een korte reactie kan verdriet zitten. Achter een boze blik misschien angst. Achter zwijgen soms een stille strijd.

Zachtheid betekent volgens mij niet dat je alles goed hoeft te vinden. Het betekent ook niet dat je over je heen laat lopen. Zachtheid is kiezen voor begrip voordat je veroordeelt. Het is ruimte laten voor menselijkheid, bij de ander én bij jezelf.

Vaak zijn we het hardst voor onszelf. We leggen de lat hoog, verwijten ons fouten, blijven hangen in wat anders had gemoeten. Terwijl we een vriend vaak veel milder zouden benaderen. Waarom gunnen we onszelf niet dezelfde vriendelijkheid?

Een beetje zachtheid kan meer veranderen dan we denken. Een vriendelijk woord, een luisterend oor, een moment van geduld. Het zijn kleine gebaren, maar ze maken de wereld lichter. Niet alleen voor degene die ze ontvangt, maar ook voor degene die ze geeft.

Dus wanneer ik schrijf: blijf zacht, bedoel ik eigenlijk dit: kijk met mildheid naar jezelf. Kijk met compassie naar de ander. Oordeel niet te snel en niet te hard. We dragen allemaal iets mee wat niet zichtbaar is.

En misschien wordt de wereld juist daardoor een beetje mooier.

Blijf zacht,
Margot 🌿