Hallo lieve lezer,

Wat fijn dat je hier bent. Schuif gerust aan. De koffie staat misschien niet klaar, maar de verhalen wel.

Als je via de homepage bent binnengekomen, weet je inmiddels al dat ik in Doesburg woon, twee katten heb en meer hobby's verzin dan goed voor me is. Wat je misschien nog niet weet, is dat schrijven al mijn hele leven met me meeloopt.

Eigenlijk schrijf ik al zolang ik me kan herinneren. Dagboeken, notitieboekjes, losse blaadjes, schriftjes waarvan de eerste tien pagina's vol stonden en de rest leeg bleef. Het volhouden vond ik altijd lastiger dan het beginnen. Ideeën heb ik namelijk in overvloed. Structuur iets minder.

Pas later ontdekte ik dat schrijven voor mij geen project hoeft te zijn. Het is gewoon een manier van kijken naar de wereld. Een manier om te begrijpen, te verwonderen, te lachen en soms ook om dingen een plek te geven.

Ik heb geen grote missie. Ik wil niemand vertellen hoe het leven moet. Ik schrijf omdat ik het leuk vind en omdat ik merk dat veel mensen zich herkennen in de kleine dingen waar ik over nadenk.

Over ouder worden.

Over liefde.

Over familie.

Over katten die vinden dat vijf uur 's ochtends een prima tijd is voor een ontbijtvergadering.

Over een tuin die grotendeels haar eigen plannen trekt.

Over spiritualiteit, wetenschap, verwondering en alles wat daar ergens tussenin zweeft.

En natuurlijk over leven met een lijf dat niet altijd doet wat ik graag zou willen.

Met fibromyalgie, artrose, migraine, PDS, neuropathie en een verleden met burn-outklachten is mijn lichaam soms een eigenwijze reisgenoot. We zijn het niet altijd met elkaar eens, maar na al die jaren hebben we een soort wapenstilstand gesloten.

Daardoor leef ik noodgedwongen wat rustiger dan vroeger. En eerlijk gezegd bevalt me dat meestal prima. Ik heb geleerd om aandacht te vinden in de kleine dingen: een kat die zich gedraagt alsof hij de huur hier betaalt, een plant die onverwacht bloeit, een kop koffie in de ochtendzon of een gedachte die ineens om aandacht vraagt.

En dan begint meestal het schrijven.

Maar schrijven is niet het enige waar ik mijn tijd mee vul. Ik ben altijd al creatief en nieuwsgierig geweest. Ik teken, schilder, haak, fotografeer, tuinier, journal, knutsel en probeer regelmatig weer iets nieuws uit.

Je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het waarschijnlijk ooit geprobeerd.

Eigenlijk is hobbyen mijn hobby.

Mijn nieuwsgierigheid beperkt zich trouwens ook niet tot creatieve dingen. Ik wil weten waarom mensen doen wat ze doen, hoe dingen werken en waarom de wereld soms zo wonderlijk in elkaar zit. Ik kan ergens over beginnen te lezen en voor ik het weet ben ik drie uur verder en weet ik alles over een onderwerp waar ik die ochtend nog nooit van had gehoord.

Dat zie je waarschijnlijk ook terug in mijn verhalen. Ik schrijf niet alleen over wat er gebeurt, maar vooral over wat het met me doet en wat ik ervan leer. Soms duik ik daarbij de wetenschap in, soms de spiritualiteit en soms gewoon mijn eigen hoofd. En af en toe kom ik daar dingen tegen waarvan ik denk: tja Margot, waar gáát dit nou weer heen?

Dat weet ik zelf ook niet altijd.

Wat ik wel weet, is dat ik graag wil laten zien dat een leven met een eigenwijs lijf niet alleen uit beperkingen hoeft te bestaan. Natuurlijk zijn er dagen waarop het tegenzit. Dagen waarop mijn plannen linea recta de prullenbak in kunnen en de bank ineens het meest aantrekkelijke meubelstuk van het huis is.

Maar er zijn ook de andere dagen.

De dagen waarop een kat iets geks doet. Een plant ineens bloeit. Ik een goed idee krijg. Manlief iets zegt waardoor ik in de lach schiet. Of ik 's morgens met mijn koffie zit en ineens denk: hé… daar moet ik iets mee.

En meestal wordt dat dan een verhaal.

Dus dat ben ik, in grote lijnen.

Nieuwsgierig.
Creatief.
Een tikje eigenwijs.

Met meer plannen dan energie, maar gelukkig ook meer enthousiasme dan verstand.

Welkom in mijn wereld.

Je hoeft hier niets te vinden, niets te leren en het al helemaal niet met me eens te zijn. Maar als je af en toe glimlacht, ergens over nadenkt of jezelf herkent in een van mijn verhalen, dan vind ik dat al heel mooi.

Blijf zacht.