Bankhangen

Heb je wel eens gegoogeld op iets als “ik heb een nergens-zin-in-dag” of “waarom heb je soms ineens zo’n dag”? Je weet wel, zo’n dag waarop je moreel kompas alleen nog wijst naar koffie en een boterham. Niet somber, niet depri, gewoon… uit. De batterij is leeg, maar het lampje knippert nog net.

Maar zodra je online zoekt, word je meteen het diepe in geslingerd met dingen als “Ben ik in een burn-out?” of “Wat als je depressief bent?” Rustig aan, Google, ik wilde alleen weten waarom ik vandaag functioneer op het niveau van een luie kat in de zon.

Want eerlijk: wat is er mis met een dagje bankhangen? Ik zit hier al uren. Beetje scrollen, muziekje aan, verwarming op standje knus, af en toe een praatje met manlief. Klinkt voor mij als een prima dagbesteding. Iedereen heeft toch wel eens zo’n dag waarop je innerlijke motivatie op vakantie is zonder door te geven waarheen?

Ik vroeg me gewoon af waarom je soms zo’n dag hebt. Misschien probeert mijn lichaam iets te zeggen. Misschien heb ik te veel gedaan. (Lijkt me sterk.) Misschien heb ik te weinig groente gegeten. (Ook mogelijk, maar laten we dat onderwerp parkeren.)

Voor nu geniet ik vooral van het glorieuze nietsdoen. Het bevalt me uitstekend.

Blijf zacht zitten.