Ik mag eigenlijk nooit meer klagen over Fred die mij ’s morgens vroeg wakker maakt. Gisternacht wilde hij in de ren blijven slapen en toen ik om half zeven beneden stond, lag meneer nog heerlijk te ronken. Zelfs hij keek verbaasd dat ík al op was. En vanmorgen was het kwart over zes: klaarwakker. Wanneer de nachten zacht genoeg zijn, slaapt Fred het liefst buiten. Ook nu keek hij me aan met een blik die zei: “Serieus? Nog vroeger?” Ja jongen, mijn biologische klok heeft zich volledig op jou afgestemd — precies nu het niet meer hoeft. In de ren heeft hij zijn droogje, zijn natje, en hij kan de tuin uit wanneer hij maar wil. ’s Nachts laten we het hek voor hem open.
Het is prachtig weer en de tuin staat vol met nieuw leven en kleine verrassingen. Dus mij hoor je niet klagen. Ik zet mijn bakkie bruin en begin aan mijn inspectierondje. Ik trek wat onkruid uit de grond, maak foto’s van de bloemen die al open zijn, en geniet van de ochtendstilte. Om tien uur is het al 21 graden en vind ik het welletjes. Veel te warm om nog iets te doen. Ik nestel me op een stoel en laat de rust over me heen komen. Nu kan het nog, want straks gaat de buurvrouw verder met haar terrasproject en komt het trilgevaarte weer tevoorschijn. Dan is het gedaan met de stilte. Maar voor nu zit ik hier heerlijk.
Het merelnest dat we in de meidoorn ontdekten, is helaas verlaten. We hebben de merels niet meer teruggezien. Jammer — hopelijk proberen ze het volgend jaar opnieuw.
Hannah vindt het allemaal wel best. Ze ligt bovenop de krabpaal te slapen en komt pas tot leven aan het eind van de dag. Zodra de insectjes verkoeling zoeken onder de overkapping, gaat haar jachtinstinct aan. Gelukkig richt ze zich vooral op de muggen. Ga vooral je gang, meisje.
Ondertussen is manlief ook uit bed en drinken we samen nog een kop koffie. Het wordt een warme dag, dus besluiten we dat plannen maken óók een plan is — en dat niets doen soms precies is wat je nodig hebt. Zo begint dus de dag die nergens om vraagt, behalve om genieten.
En ach… als de katten het rustig aan doen, wie zijn wij dan om moeilijk te doen.
blijf zacht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat hier een berichtje achter: