Ik heb blijkbaar een soort magneet aan mijn aura hangen. Niet eentje die geld aantrekt, of andersoortige rijkdom — nee, ik lijk een magneet te zijn voor vrouwen die hun diepste geheimen willen delen.
Ik vraag er niet om. Ik vis er niet naar. Ik ben geen wandelende biechtstoel, geen therapeut, geen vertrouwenspersoon met een uurtarief. Ze fluisteren, zuchten, vertrouwen me dingen toe die nog nooit aan iemand anders verteld hebben… en dan, ergens in dat gesprek, gebeurt het:
“Jij bent echt mijn vriendin.”
BAM! Daar voel ik mij meteen intern struikelen.
Blijkbaar straal ik iets uit dat veilig voelt. Dat is mooi, maar soms ook erg ingewikkeld.
Alleen dat zinnetje al:
“Jij bent echt mijn vriendin.”
Ik voel iets in mij verschuiven. Niet boosheid, niet afkeer, maar een soort interne kramp. Alsof iemand een jas over mijn schouders legt die niet van mij is. Een jas die warm bedoeld is, maar die mij meteen te strak zit.
Ik heb geen vriendinnen. Ik wil geen vriendinnen. Ik ben geen vriendin.
Niet omdat ik mensen niet mag, niet omdat ik kil ben, maar omdat dat woord voor mij een hele rugzak aan verwachtingen met zich meedraagt. Een vriendin is iemand die belt, die bijblijft, die meeleeft, die beschikbaar is, die wederkerigheid biedt. Een vriendin is een rol, een afspraak, een soort sociaal contract.
En ik ben goed in luisteren, maar heeeeeeeel slecht in contracten.
Ik kan prima naast iemand zitten terwijl ze hun hart luchten. Ik kan geheimen bewaren alsof ikzelf de kluis ben. Ik kan mild kijken naar iemands worstelingen, zonder oordeel, zonder haast. Maar zodra het label “vriendin” valt, lijkt het alsof er ineens een abonnement wordt afgesloten waar ik nooit om heb gevraagd.
Ik ben geen vriendin in de klassieke zin.
Ik ben iemand die luistert wanneer het nodig is, die aandacht geeft zonder verplichting, die warmte biedt zonder dat daar een sociale rol aan vastzit. Dat is voor mij de vorm die klopt. Wie mij iets toevertrouwt, krijgt precies dat — zonder label, zonder contract, zonder verwachtingen.
Gewoon omdat ik een luisterend oor heb.
Dat is voor mij precies genoeg.
Blijf zacht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat hier een berichtje achter: